Głęboka rana - Rozdział 17.

Rozdział 17.

23⁴⁸, a jego jeszcze nie ma – zastanawiałem się kiedy przyjdzie.

Puk, puk…

Zbiegłem na dół otworzyć drzwi. Przejrzałem się w lusterku w hallu. Specjalnie się długo szykowałem. Wpuściłem chłopaka do środka i zaprowadziłem do pokoju. Przyciągnąłem go za kołnierz bliżej i wpiłem się w jego czerwone usta. Zamruczał i objął mnie, a ja tarłem się o jego spodnie, co wywołało u niego jęk. Odsunąłem się.

 - To ma być ta kara? Mogłeś uprzedzić żebym założył największe spodnie jakie mam. – Usiadł na łóżku.

 - Oj, ale się mylisz. Mam dla ciebie prezent.

 - O! Jaki? – Uśmiechnął się.

Podszedłem i usiadłem okrakiem na jego nogach. Objąłem go.

 - Dziś będę twój – wyszeptałem mu do ucha.

 - W jakim sensie? – Usta chłopaka zajęły się moją szyją.

Przejechałem ręką po jego rozporku.

 - Takim.

 - Ale…

 - Cii. – Położyłem palec na jego wargach. – Jestem pewny… no dobra, nie całkiem, ale ufam ci.

Pocałowałem go i delikatnie popchnąłem. Położył się, a ja nie odrywając się chociażby na chwilę, leżałem na nim. Zająłem się rozpinaniem guzików. Jeden, drugi, trzeci, czwarty, piąty itd.… Podniósł się trochę, zrzucił mnie na bok i sam zawisł nade mną. Ściągnął mój sweterek (nie lubię ich, ale zauważyłem, że Aniołkowi się podobam tak ubrany) i zaczął składać delikatne pocałunki na moim ciele. Miałem wrażenie, że jego usta i dłonie są wszędzie. Ja w tym czasie zsunąłem koszulę chłopaka.

 - Kocham cie – wyszeptał mi do ucha i cmoknął je.

Ja ciebie też – oczywiście nie powiedziałem tego na głos.

W zamian za to przyciągnąłem go do namiętnego pocałunku. Po chwili zjechał ustami na szyję i przyssał się jak jakiś wampir! Wędrował coraz niżej językiem zahaczając o lewy sutek. Pobawił się nim i zajął się drugim. Kontynuował podróż, aż natrafił na moje spodnie. Rozpiął pasek, guzik, suwak i zsunął je i moja pomocą. Później bielizna. Cmoknął czubek mojego, bardzo zainteresowanego tą sytuacją, członka. Jęknąłem.

 - Jesteś nie uczciwy – pokręciłem głową.

Na jego twarzy malowało się zdziwienie. Próbował coś powiedzieć, ale uciszyłem go i sięgnąłem do jego jeansów. Pozbawiłem go wszystkich ubrań i znowu się położyłem.

 - No – uśmiechnąłem się.

Pocałował mnie, ale końcu na chwilę się odsunął.

 - Odwróć się. Będzie ci wygodniej.

 - Nie! To znaczy… chcę cię widzieć. – Przygryzłem dolną wargę.

 - No dobrze. Jesteś pewny? W każdej chwili możesz się wycofać.

 - Wiem. Bądź delikatny – wiedziałem, że będzie, ale i tak dodałem.

Przysunął mnie bliżej i wziął nogi na swoje ramiona. Nachyli się i połączył nasze usta. Podniósł się i przystawił palce do mojej twarzy. Zassałem się na nich. Cały czas obserwowałem go. Widziałem w jego oczach pożądanie. Próbował coś powiedzieć, ale szybko przypomniałem:

 - Ufam ci.

Ostrożnie włożył jeden palec. Zacisnąłem zęby. Poruszył nim.

Dam radę. 

Spojrzałem na zmartwioną twarz Aniołka. Próbowałem unieść kąciki ust do góry. Dodał kolejny.

Nic z tego! Nie dam tamtemu pedofilowi zniszczyć mi życia.

 - Maciek…

 - Uśmiechnij się. Proszę.

Zdziwił się, ale spełnił moją prośbę. Skupiłem wzrok na jego hipnotyzującym uśmiechu i zielonych, magicznych oczach. Rozciągał mnie, ale widziałem, że się boi. Doszedł trzeci. Po chwili mimowolnie wydałem z siebie krzyk, lecz nie bólu tylko przyjemności. Celował tam jeszcze z dwa razy i wziął rękę. Zamknąłem oczy i zastanawiałem się, co będzie zaraz. Wspomnienia wróciły…

 - Zostaw mnie! – zacząłem wrzeszczeć jak opętany.

 - Spójrz na mnie – usłyszałem głos Aniołka. - Maciek! 

Przygryzłem wargę. Poczułem słodki smak krwi. Uchyliłem powieki.

 - Kocham cię. – Uśmiechnął się.

Kiwnąłem głową, a on ostrożnie zaczął we mnie wchodzić. Zacisnąłem dłonie na jego ramionach. Syknął. 
Aż taki jestem silny? 
Nie myślałem o bólu tylko o moim chłopaku. W końcu wsunął się do końca. Odczekał chwilę, aż się przyzwyczaję i poruszył się delikatnie. W końcu wycelował idealnie. Jęknąłem. Za każdym razem udawało mu się i po całym pokoju roznosiły się moje krzyki.

 - M-mocniej.

Nachylił się przerywając i pocałował mnie. Niezadowolony sam zacząłem się nabijać. Przytrzymał moje niespokojne ciało i przyśpieszył. Czułem, że jeszcze chwila… Doszliśmy w tym samym momencie. Zmęczony położył się obok i cmoknął mnie w policzek.

 - Najlepszy prezent jaki dostałem.

 - Wesołych Świąt – zaśmiałem się i wtuliłem w jego tors.

Po chwili zasnęliśmy…