Nie przestanę cię kochać (część 2) - Rozdział 12.

Rozdział 12.

Parę dni później…

Tamtego dnia wypadały urodziny Wiktorii. Co rok Anka piekła jej ulubiony tort – czekoladowy z bitą śmietaną, wiśniami i jeszcze większą ilością czekolady. Na piętnaste, szesnaste i wszystkie kolejne już nie miała jak, ale ja postanowiłem zrobić wszystko co w mojej mocy, żeby upiec odpowiednie ciasto. W zasadzie to rzadko piekłem desery, więc nie miałem wprawy, ale liczyłem, że mimo wszystko poradzę sobie. Tylko PEWNA OSOBA postanowiła mi to utrudnić.

 - Marcin… Mogę trochę tej śmietanki? – spytał.

 - Mhm… TROCHĘ.

Stanął za mną i ulokował dłonie po moich bokach, powoli sunąc nimi w dół. Wstrzymałem oddech. Dopiero, kiedy zaczął głaskać mnie po brzuchu, zaraz nad spodniami, odwróciłem się.

 - Takiej na pewno nie dostaniesz – odparłem kategorycznie.

Zrobił smutną minkę i nieśmiało pocałował. Już ja wiedziałem jaki on bywa niewinny.

 - Nie - powtórzyłem z westchnieniem.

 - Ciasto nie zając, nie ucieknie.

 - Ty też. – Objąłem go w pasie.

Położył dłonie na mojej klacie, przekrzywiając lekko głowę.

 - Jesteś pewny?

 - Mhm… - zamruczałem mu do ucha. – Zajmij się czymś, nie wiem zrób próbę na występ, czy coś.

Tak, narzeczony miał śpiewać na imprezie mojej biednej córci. Śpiewał pięknie, to fakt, ale… To Marek, no! Ale OK, poprosiła go o to, zgodził się, więc pozostaje mi się tylko modlić o biedne duszyczki uczestników przyjęcia.

Westchnął zrezygnowany i usiadł na blacie.

 - To ci potowarzyszę.

Wzruszyłem ramionami i powróciłem do pieczenia. Co prawda Marek to nadal dziecko uwięzione w ciele dorosłego mężczyzny… znaczy kosmity, i musiał co chwilę podjadać.

O szesnastej wszystko było gotowe i tylko czekaliśmy na Wiktorię oraz jej znajomych. Tort i przekąski na stole, prezenty ustawione obok, dużo wolnego miejsca dla żywiołowego Marka. Jego koncert miał trwać godzinę, a później chcieli wybrać się do Aquaparku, gdzie miał ich zawieść znajomy mojego narzeczonego i odwieźć, a pieczę nad opieką nad nastolatkami powierzyłem Krzyśkowi. Uznałem, że dziewiętnastolatek będzie lepszym pomysłem niż stary ojciec… jeśli to jest kiedy trzeba, odpowiedzialny, gej zakochany w swoim chłopaku na zabój. Dodatkowo Kubuś pojechał do dziadków, rodziców Ani.

 - Już od trochę ponad roku nie występowałem – wyznał ukochany – chyba trochę się denerwuję.

 - Chyba? To nie wiesz?

 - Może zostaniesz? Chociaż w tle, tylko posłuchać. Będzie mi raźniej.

Ucałowałem jego skroń, rozczulając się nad jego uroczością*… o ile w ogóle istnieje takie słowo. 

 - Wiesz, że śpiewasz pięknie, ale jeśli chcesz to z chęcią zostanę i posłucham twojego pięknego głosu. To chyba jedna z moich ulubionych czynności.

Delikatny rumieniec wkradł się na tą śliczną twarzyczkę.

Stałem jak urzeczony, patrząc na mojego ukochanego, wykonującego piosenkę Alone.

Głos był czysty bez żadnych ozdobników, muzyka wpadająca w ucho, wesoła i chyba gdybym nie poszukał w Internecie tłumaczenia to bym nie domyślił się jak głębokie zawierały testy. Mówiły o nadziei, zdradzie, szczęściu, bólu… każda zawierała inny problem, czy uczucie. Dodatkowo wiedziałem jak osobiste to były testy, prosto z życia ich autora i wykonawcy w jednym. On miał prawdziwy talent, nic dziwnego że był popularny. Nadal się dziwię, że ludzie zaczepiają go średnio zaledwie raz dziennie. Nigdy nie narzekał, tylko zatrzymywał się, pstrykał kilka zdjęć, rozmawiał przez chwilę, w zależności od posiadanego czasu. Miał wredny charakterek, to się nigdy nie zmieniło, ale ludzie to chyba w nim kochali – nie dostosowywał się do otoczenia, był po prostu sobą.

Po godzinie i pięciu minutach na bis, z uśmiechem pożegnał oczarowaną nim widownię. W tym czasie Krzysiek zatarł ręce podekscytowany perspektywą wyjścia do Aquaparku i popędził po telefon, żeby zadzwonić do Grubego.

Kiedy wszyscy pojechali postanowiłem wykorzystać wolny czas na posprzątanie po gościach. Chodziłem z salonu do kuchni i z powrotem. Wraz z zabraniem ostatniej partii talerzyków po cieście, w końcu przeniosłem wzrok na mojego narzeczonego, zainteresowany co ten przez cały czas robił. Siedział. Po prostu siedział!

 - Marek… - zacząłem, ale nie dane mi było dokończyć.

Wstał i zaczął cicho nucić pod nosem. Po chwili z jego ust wydobyły się słowa piosenki. Nigdy jej nie słyszałem. Mimo początkowego zamiaru opieprzenia go za lenistwo, tylko stałem i gapiłem się na miłość mojego życia. Powoli podszedł, patrząc mi głęboko w oczy, nie przerywając śpiewania, a z moich rąk wypadły wszystkie talerze.  Kiedy już stanął tak blisko, że prawie stykaliśmy się klatami, na jego twarz wkradł się uwodzicielski uśmiech. Jedną dłoń położył na moim policzku, a nogą oplótł moje biodro. Przechylił głowę i przerwał śpiewanie, aby móc mnie pocałować, ale nim zdążyłem jakkolwiek zareagować odsunął się. Wycofał się parę kroków, idąc tyłem. Zagryzł na moment wargę, nucąc tą samą melodię. Odchylił głowę na bok, przejeżdżając dłonią po swojej bladej szyi i sunąc nią dalej w dół. Przełknąłem głośno ślinę, gdy odwrócił się i schylił do laptop, leżącego na podłodze, by puścić jakąś piosenkę… nadającą tamtemu momentowi jeszcze bardziej intymny nastrój. Powoli się wyprostował i odwrócił głowę w moją stronę. Przeczesał swoje krótkie włosy palcami z zadziornym uśmiechem. Zaczął tańczyć w rytm melodii, co chwilę ocierając się o siebie, kręcąc biodrami, czy robiąc inne prowokujące pozy.

A ja… A ja nie potrafiłem się ogarnąć, tylko stałem z tymi talerzami pod nogami, erekcją w spodniach, gapiąc się na niego.

Z czasem jego bluzka wylądowała gdzieś koło stolika, a ja dopiero wtedy się ocknąłem i podszedłem do niego. Jednak ledwo udało mi się musnąć te słodkie wargi, zostałem odepchnięty na kanapę.

 - A, a, a! – Pogroził mi palcem. – Nie dotykamy. Patrzymy.

Czułem, że mi zaraz coś rozsadzi dżinsy, ale o dziwo posłusznie siedziałem i obserwowałem, jak mój facet wygina się już będąc na kolanach.

Oblizał usta i na czworaka, idąc jak pantera, podszedł do mnie. Oparł ręce o moje rozszerzone uda i uśmiechnął się szeroko. Było coś w tym takiego, że miałem ochotę porwać go w ramiona i scałować, ale zamiast tego, jak zahipnotyzowany nie ruszyłem się i czekałem na kolejny ruch kochanka.

Cały czas patrząc mi w oczy, zaczął rozpinać pasek, guzik, suwak moich spodni. Wsunął rękę od razu pod moją bieliznę, a ja aż się zachłysnąłem powietrzem, czując te smukłe palce na mojej męskości. Zaraz została wyzwolona z ciasnego materiału. Jego wzrok natychmiast powędrował na mojego członka. Oblizał się i pochylił nad niego. Kiedy te usta zamknęły się na główce z mojego gardła wyrwało się głośne westchnienie. Moje biodra chciały wystrzelić w górę, ale nie pozwoliłem im na to. To był jego pierwszy raz i wolałem, żeby sam się wszystkim zajął. Z zaskoczeniem obserwowałem, jak prawie cały zniknął w jego gardle, a ten tylko przez chwilę się zakrztusił, ale nie zrażony kontynuował. Kiedy nasze spojrzenie się spotkało, żaden z nas już nie odwrócił wzroku, patrząc na drugiego z takim samym pożądaniem i oddaniem.

 - Marek… Słuchaj, bo ja…

Zrozumiał. Dokończył ręką, którą zaraz oblizał z resztek. Nawet sobie nie wyobrażacie jak on wyglądał z tymi kilkoma kroplami spermy na twarzy. Natychmiast się pochyliłem i zlizałem je.

Wdrapał się na moje kolana i wsunął dłonie pod moją bluzkę, nagle znowu śpiewając tą piosenkę. Po moim ciele przeszedł dreszcz. Pociągnął ją w górę i natychmiast podniosłem ręce by mógł ją ze mnie ściągnąć. Momentalnie zaczął składać na moim ciele drobne pocałunki, a przynajmniej tam gdzie sięgał. Krótko musnął moje wargi i zszedł ze mnie. Obserwowałem, jak śpiewając i zmysłowo tańcząc w rytm melodii grającej w tle, zaczął odpinać spodnie. Byłem pełny podziwu, widząc jak szybko te cholerne, czerwone rurki znalazły się na podłodze. Zaraz dołączyły do nich bokserki i już całkowicie nagi podszedł i powrócił na swoje miejsce. Śpiewał coraz ciszej, przybliżając się do moich ust i w końcu połączył je w żarliwym pocałunku. Moje dłonie same powędrowały na jego pośladki. Zakończył pocałunek i sięgnął pod poduszkę, spod której wyciągnął… lubrykant?

 - Skąd…?

Uśmiechnął się zadziornie i podał mi.

 - Kiedy ty byłeś zajęty sprzątaniem, nie leżałem tylko na kanapie i obserwowałem cię… W dziewięćdziesięciu procentach tak, ale z krótką przerwą na przygotowanie wszystkiego.

Swoje dłonie przeniósł na moje policzki i namiętnie pocałował. Od razu zacząłem oddawać pieszczotę, równocześnie próbując go przygotować jak najlepiej. Kiedy skończyłem, skubnął mnie lekko w dolną wargę i ustawił odpowiednio. Nawet nie kwapił się ze zdjęciem mi spodni, ale najwyraźniej nie miało to dla niego żadnego znaczenia. Mój penis na zewnątrz, reszta może być w ubraniu. Powoli opuszczał swoje biodra, trzymając się kurczowo moich ramion. Odczekał chwilę ciężko oddychając na moją szyję. Głaskałem go po plecach. Kiedy w końcu zaczął się poruszać, nasze jęki i westchnienia wypełniły pokój. Było mi z nim tak dobrze… Doszliśmy niemal równocześnie. Mimo osiągnięcia orgazmu, nadal nie ruszał się z moich kolan, wtulony we mnie.

 - Kocham cię – wyszeptał.

Głaskałem go po plecach i bardziej przyciągnąłem.

 - Ja ciebie też.

 - Nie mam siły. Zaniesiesz mnie? – spytał. – To chyba przez ten koncert – wytłumaczył.

Ucałowałem jego skroń i ostrożnie wstałem, nadal trzymając go prze sobie. Na schodach było trudniej, ale w końcu dotarliśmy do łazienki  posadziłem go w wannie, a następnie nalałem do niej wody i różanego płynu.

 - Umyjesz mnie? – spytał niewinnie.

Wiedziałem, że jest zmęczony i najchętniej to by się przespał (nie zaniosłem go do łóżka, bo wiem, iż następnego dnia miałby focha, że pozwoliłem mu tak iść spać) więc nie będzie nic kombinował. Wszedłem do niej i przyciągnąłem go do siebie, tak żeby opierał się plecami o mój tors i zacząłem myć. Czułem jak odpływa.

 - Tęskniłem za tym. Chyba jednak wrócę do śpiewania – powiedział cicho, przed zaśnięciem.

Uśmiechnąłem się rozczulony tym widokiem i najostrożniej jak się da, wytarłem i zaniosłem do sypialni. O dziwo tylko raz wyglądał jakby się budził, ale jednak wracał do krainy snów.

 *O dziwo Word nie podkreśli mi tego słowa! o,O